تحریریه سیس نی نی
0 نظر

از روانشناسی کودک چه مي دانيد؟

از روانشناسی کودک چه مي دانيد؟

روانشناسی کودک نقاط عطف آن دومین موضوعی است که باید به آن بپردازیم. نقاط عطف رشد روش مهمی برای روانشناسان برای

روانشناسی کودک دارای شاخه های مختلفی می باشد که در این مقاله در مورد آن برای شما توضیح خواهیم داد:

روانشناسی کودک در حوزه رشد

روانشناسی کودک در حوزه رشد کودک اغلب به سه بخش وسیع تقسیم می شود:

  • جسمی

رشد جسمی، که به طور کلی در یک دنباله نسبتاً پایدار و قابل پیش بینی اتفاق می افتد، به تغییرات بدنی اشاره دارد و شامل کسب مهارت های خاصی مانند هماهنگی ناخالص حرکتی و ریز حرکتی است.

  • شناختی

رشد شناختی یا فکری، به فرآیندی که کودکان برای به دست آوردن دانش استفاده می کنند، اشاره دارد و شامل زبان، اندیشه، استدلال و تخیل می شود.

  • عاطفی اجتماعی

از آنجا که رشد اجتماعی و عاطفی به هم پیوسته است، این دو حوزه اغلب در کنار هم قرار می گیرند. یادگیری ارتباط با دیگران بخشی از رشد اجتماعی کودک است، در حالی که رشد عاطفی مستلزم احساسات و بیان احساسات است. اعتماد، ترس، اعتماد به نفس، غرور، دوستی و شوخ طبع همه بخشی از رشد عاطفی اجتماعی فرد است.

روانشناسی کودک در حوزه رشد

در حالی که ممکن است برای درک راحت تر آنها به دسته های بیشتری تقسیم شوند مانند: زمینه های جسمی، شناختی و عاطفی اجتماعی رشد کودک همه به طور غیرقابل پیوندی در ارتباط هستند. توسعه در یک منطقه می تواند به شدت بر منطقه تأثیر بگذارد. به عنوان مثال، نوشتن کلمات نیاز به هر دو مهارت های خوب  و مهارت های زبان شناختی دارد. و همانطور که تحقیقات حوزه های مختلف توسعه را شناخته اند ، همچنین نشان می دهد که توسعه از الگوهای اصلی یا اصول پیروی می کند. فهم این اصول تأثیر بسزایی در نحوه مراقبت امروز، مراقبت و آموزش فرزندان داشته است.

روانشناسی کودک نقاط عطف

روانشناسی کودک نقاط عطف آن دومین موضوعی است که باید به آن بپردازیم. نقاط عطف رشد روش مهمی برای روانشناسان برای سنجش پیشرفت کودک در چندین زمینه مهم رشد است. در اصل، آنها به عنوان نقطه ای در عمل رشد كودک نگاه می كنند تا مشخص كنند كه كودك متوسط ​​در سن خاصی قادر به انجام چه كاری است.  دانستن نقاط عطف در سنین مختلف، به روانشناس کمک می کند تا رشد عادی کودک را درک کند و همچنین در شناسایی مشکلات احتمالی با تاخیر در رشد کمک می کند.

به عنوان مثال، کودکی که 12 ماه دارد، می تواند با نگه داشتن چیزی روی وزن خود بایستد. بعضی از کودکان در این سن حتی می توانند راه بروند. اگر كودكی به 18 ماهگی برسد اما هنوز نتواند راه برو، می تواند مشكلی را نشان دهد كه نیاز به بررسی بیشتر دارد.
روانشناسان كودك به چهار دسته اصلی نقاط عطف نگاه می كنند كه بطور ناچیز مناطق اصلی توسعه را كه در بالا مورد بحث قرار گرفتند دنبال می كنند.

روانشناسی کودک در نوع رفتار آن

  • اول، نقاط عطف فیزیکی وجود دارد که مربوط به توسعه مهارت های حرکتی خالص و ناخالصی است.
  • دوم، نقاط عطف شناختی یا ذهنی وجود دارد که به توانایی رشد کودک برای تفکر، یادگیری و حل مشکلات اشاره دارد.
  • سوم، نقاط عطف اجتماعی و عاطفی وجود دارد که مربوط به توانایی کودک در ابراز احساسات و پاسخگویی به تعامل اجتماعی است.
  • نقاط عطف ارتباطی و زبانی وجود دارد که شامل مهارتهای ارتباطی کلامی و غیر کلامی کودک می شود.

روانشناسی کودک در نوع رفتار آن

روانشناسی کودک در نوع رفتار آن یکی دیگر از موضوعات پنج گانه بحث روانشناسی کودک میباشد که باید به آن توجه کرد. همه کودکان هر از گاهی می توانند پرجنب جوش، بدنام و تحریک کننده باشند. این رفتارها بخشی عادی از روند رشد است. با این حال، برخی از کودکان رفتارهای بسیار دشوار و چالش برانگیز دارند که برای سنشان خارج از هنجار است. در حقیقت، اختلالات رفتاری شایعترین دلیلی است که والدین به دنبال کمک روانشناسان کودک هستند.

در بعضی موارد، این مسائل رفتاری به دلیل مشکلات استرس زا، از جمله تولد خواهر و برادر، طلاق یا مرگ در خانواده، مشکلات موقتی دارند. موارد دیگر شامل الگویی از رفتارهای خصمانه، تهاجمی یا مخرب پایدار است که برای سن کودک مناسب نیست. معمولی ترین اختلالات رفتاری مختل کننده شامل:

  • اختلال مخالف (ODD) 
  • اختلال رفتار (CD) 
  • اختلال بیش فعالی کمبود توجه (ADHD) است.

این سه اختلال رفتاری برخی علائم رایج را به اشتراک می گذارند و می توانند با مشکلات عاطفی و اختلالات خلقی بیشتر تشدید شوند. روانشناسی کودک شامل بررسی همه ریشه های ممکن برای این مسائل رفتاری از جمله اختلالات مغزی، ژنتیک، رژیم غذایی، پویایی خانواده و استرس است.

روانشناسی کودک و احساسات

رشد عاطفی شامل یادگیری احساسات و عواطف، درک چگونگی و چرا آنها اتفاق می افتد، شناخت احساسات خود و دیگران و شناخت روش های مؤثر در مدیریت آنها. این فرآیند پیچیده از نوزادی آغاز می شود و تا بزرگسالی ادامه می یابد .
 اولین احساساتی که در نوزادان قابل تشخیص است شامل شادی، عصبانیت، اندوه و ترس است. بعداً، هنگامی که کودکان احساسات خود را به وجود می آورند، احساسات پیچیده تری مانند کمرویی، تعجب، سرخوردگی، خجالت، شرم، گناه، غرور و همدلی پدیدار می شوند. مواردی که واکنش های عاطفی را تحریک می کنند نیز تغییر می کنند، مانند استراتژی هایی که برای مدیریت آنها استفاده می شود.

یادگیری تنظیم احساسات برای برخی از کودکان دشوارتر از سایرین است. که این نوع رفتار ممکن است به دلیل خلق و خوی عاطفی خاص آنها باشد بعضی از کودکان به راحتی احساسات شدیدتر و راحت تری را احساس می کنند و به آنها واکنش عاطفی بیشتری نشان می دهند و آرام کردن آنها سخت تر است. کودکان دارای واکنش عاطفی نیز سریعتر و راحت تر از سایر کودکان مضطرب دارند. این کار روانشناس کودک است، پس برای شناسایی دلایلی که کودک در بیان و تنظیم عواطف خود مشکل دارد و تدوین راهکارهایی برای کمک به او در یادگیری پذیرش احساسات و درک پیوندهای بین احساسات و رفتار است.

روانشناسی کودک و  جامعه پذیری آن

روانشناسی کودک و  جامعه پذیری آن

روانشناسی کودک و جامعه پذیری آن آخرین موضوعی است که در بحث روانشناسی کودک باید به آن توجه کرد. ارتباط تنگاتنگ با رشد عاطفی، توسعه اجتماعی است. به عبارت ساده تر، جامعه پذیری شامل دستیابی به ارزش ها، دانش و مهارت هایی است که کودکان را قادر می سازد تا به طور مؤثر با دیگران ارتباط برقرار کنند و از راه های مثبتی به خانواده، مدرسه و جامعه کمک کنند. اگرچه این روند اندکی پس از تولد آغاز می شود و به بزرگسالی ادامه می یابد، سن کودکی اولیه دوره مهمی برای معاشرت او می باشد.

یكی از اولین و مهمترین روابطی كه بچه ها با والدین یا مراقبان اصلی خود تجربه می كنند و كیفیت این رابطه در رشد اجتماعی بعدی تأثیر بسزایی دارد. در روابط همسالان، کودکان یاد می گیرند چگونه با کودکان دیگر شروع و حفظ تعاملات اجتماعی کنند، و مهارت هایی برای مدیریت تعارض، مانند نوبت دهی، سازش و چانه زنی کسب کنند. بازی همچنین شامل هماهنگی متقابل، گاه پیچیده، اهداف، اقدامات و درک است. با استفاده از این تجربیات، کودکان دوستی ایجاد می کنند که منابع امنیتی و پشتیبانی بیشتری را برای والدین فراهم می کنند.

عواملی که می توانند به ناتوانی در پیشرفت مهارتهای اجتماعی متناسب با سن کمک کنند، شامل همه چیز از میزان عشق و محبت کودک است که به وضعیت اقتصادی - اجتماعی خانواده بستگی دارد. کودکانی که نتوانند به درستی معاشرت کنند، در ایجاد و حفظ روابط رضایت بخش با دیگران مشکل دارند - محدودیتی که بسیاری از آنها در بزرگسالی به سر می برند. مناطقی که یک روانشناس هنگام کار با چنین کودکانی سعی در پرداختن به آن داشته باشد شامل مهار انگیزه های خصمانه یا پرخاشگرانه و در عوض یادگیری خود بیان به روش های مناسب اجتماعی است. 

اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی



دیدگاهتان را بنویسید
0 نظر
نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.